Greg Lapinski jest również kompozytorem muzyki do filmów fabularnych, krótkometrażowych, spektakli teatralnych, słuchowisk Teatru Polskiego Radia oraz audiobooków. W pracy z obrazem i tekstem pierwszym pytaniem, jakie sobie zadaje, nie jest „jaką muzykę napisać?”, lecz „czy ta scena w ogóle potrzebuje muzyki?”.
Jeśli odpowiedź brzmi „tak”, kolejnym krokiem jest poszukiwanie sensu jej obecności — nie jako ilustracji, ale jako dodatkowej, niewidzialnej warstwy znaczeniowej. Muzyka może wtedy stać się emocjonalną scenografią: czymś, co nie powiela tego, co widoczne, lecz odsłania to, co pozostaje ukryte.
Wybrane prace
Cztery sceny z filmu Teatru Telewizji „Halo, halo, tu mówi Warszawa”, którego premiera odbyła się w TVP1. Film ukazuje początek II wojny światowej z perspektywy pracowników Polskiego Radia.
Scena, w której dyrektorzy radia ewakuują się do innego miasta, podczas gdy pracownicy decydują się zostać i kontynuować nadawanie.
Koncepcja muzyczna oparta została na współczesnym brzmieniu inspirowanym przestrzenią Polskiego Radia z 1939 roku, z subtelnym napięciem pod dialogami oraz warstwą faktur nawiązujących do analogowej materialności radia.
Scena ukazująca opuszczone wnętrza gmachu Polskiego Radia po nocnym bombardowaniu.
Warstwa muzyczna pogłębia poczucie pustki, wewnętrzny sprzeciw wobec ekranowej rzeczywistości oraz beznadziejność sytuacji.
Cały film jest dostępny na stronie TVP VOD: https://vod.tvp.pl/teatr-telewizji,202/widok-z-mojego-balkonu,1696629
Dwie sceny z filmu Teatru Telewizji „Widok z Mojego Balkonu”. Film opowiada wielowarstwową historię rodziny oczekującej na powrót syna z więzienia, ukazaną z perspektywy matki, ojca i siostry.
Retrospekcja niewinnych lat dzieciństwa widzianych z perspektywy siostry.
Muzyka działa tu jak magnes na uwagę, wciągając widza głębiej w emocjonalną warstwę sceny.
Finałowa scena filmu.
Muzyka buduje napięcie między buntem a odmową przyjęcia rzeczywistości, a także rodzajem zniekształcenia poznawczego, które deformuje percepcję, by uczynić ją bardziej znośną.
Film „I Am Here” opowiada historię poszukiwania bezpieczeństwa w świecie, w którym dom przestaje być miejscem schronienia.
Otrzymał Nagrodę Specjalną w kategorii filmu krótkometrażowego na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni (2020) oraz wyróżnienie honorowe w kategorii filmu fabularnego na festiwalu Opolskie Lamy w Opolu.
Muzyka w scenie otwierającej nie zdradza jeszcze kierunku opowieści.
Towarzyszy bohaterowi, pozwalając widzowi wejść w jego perspektywę.
W scenie ucieczki przestraszonego chłopca oraz poszukiwań prowadzonych przez jego starszą siostrę muzyka wprowadza poczucie dezorientacji i narastającego napięcia.
W drugiej części stopniowo łagodnieje, wyciszając konflikt emocjonalny między siostrą a matką i pozostawiając przestrzeń na chwilowe uspokojenie.
Wybrane kompozycje stworzone do superprodukcji audiobookowych.
Pierwszy odcinek serii audio „Sprawa Rusałki” to historia kryminalna, w której muzyka współtworzy mroczny i niepokojący klimat.
Obok gitar elektrycznych i przetworzonej elektroniki pojawia się nietypowe instrumentarium oparte na nagraniach gałęzi, liści i naturalnych faktur, przywołujące leśne otoczenie Jeziora Rusałka.
„Virga” to epilog serii science fiction osadzonej w postapokaliptycznym świecie po trzeciej pandemii.
Muzyka kreuje futurystyczny, a zarazem zdewastowany pejzaż dźwiękowy, łącząc elektronikę z elementami białego śpiewu oraz inspiracjami muzyką etniczną, tworząc audialną scenografię dla opowieści.
Jest otwarty na nowe współprace w filmie i teatrze.